بهترین و بدترین نوع علم
2 ذی القعده- 14 تیر 1398
قال امیرالمنین#:« أَوْضَعُ الْعِلْمِ مَا وُقِفَ عَلَى اللِّسَانِ، وَأَرْفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِی الْجَوَارِحِ وَالاْرْکَانِ(جکمت92) ؛
بى ارزش ترین دانش ها آن است که تنها بر زبان متوقف شود، و پرارزش ترین دانش ها آن است که در اعضا وارکان بدن آشکار گردد».
مقدمه:
از آنجایی که علم باعث سعادت انسان است لذا شناخت بهترین علم برای نایل شدن به سعادت انسانی و شناخت بدترین علم برای اجتناب از شقاوت، ضروری است.
نکتهها:
* تعبیر به «ما وُقِفَ عَلَى اللِّسانِ» اشاره به این که علمى خالى از هر گونه عمل و تنها لقلقه زبان است.
* این حکمت دلالت بر این ندارد که علمی فی نفسه وذاتاً بد یا حرام یا بی ارزش است. (شرح نهجالبلاغه آیةالله مکارم شیرازی)
* خداوند، جاهل بى عمل را زودتر از عالم بى عمل مى بخشد. در واقع عالم بی عمل شکر نعمت علم را بجا نیاورده است. (شرح نهجالبلاغه آیةالله مکارم شیرازی)
* عالم بی عمل منافق است، زیرا به زبان علومى را بازگو مىکند که در عمل به آنها پشت کرده است.
* قرآن کریم در سوره صف آیة2 فرمود:« یا ایها الذین امنوا لم تقولون ما لا تفعلون ؛ اى کـسـانـى کـه ایـمـان آوردهایـد چـرا چـیـزهـایـى کـه خـود عـمـل نـمـى کـنـیـد میگویید».
* قرآن کریم در سوره جمعه آیة 5 فرمود:« وصـف حـال آنـان کـه تـحـمـل تـورات کـرده و خـلاف آن عـمل نمودند در مثل به حمارى ماند که بار کتابها بر پشت کشد، آرى قومى که مثل حالشان این که آیات خدا را تکذیب کردند بسیار مردم بدى هستند و خدا هرگز ستمکاران را رهبرى نخواهد کرد».
* اگر انسان به علمش عمل نکند، علم از او گرفته مىشود. امام صادق#مىفرماید: « علم، عمل را فرا مى خواند اگر اجابت کرد باقى مىماند وگرنه از آن کوچ مى کند».( کافى، ج 1).
* نشانه علمی که عمل شده ظاهر شدن آثار آن در اعضا و جوارح است.( ...وَأَرْفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِی الْجَوَارِحِ وَالاْرْکَانِ)
بهترین و بدترین نوع علم
قال امیرالمنین#:« أَوْضَعُ الْعِلْمِ مَا وُقِفَ عَلَى اللِّسَانِ، وَأَرْفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِی الْجَوَارِحِ وَالاْرْکَانِ(جکمت92) ؛
بى ارزش ترین دانش ها آن است که تنها بر زبان متوقف شود، و پرارزش ترین دانش ها آن است که در اعضا وارکان بدن آشکار گردد».
مقدمه:
از آنجایی که علم باعث سعادت انسان است لذا شناخت بهترین علم برای نایل شدن به سعادت انسانی و شناخت بدترین علم برای اجتناب از شقاوت، ضروری است.
نکتهها:
* تعبیر به «ما وُقِفَ عَلَى اللِّسانِ» اشاره به این که علمى خالى از هر گونه عمل و تنها لقلقه زبان است.
* این حکمت دلالت بر این ندارد که علمی فی نفسه وذاتاً بد یا حرام یا بی ارزش است. (شرح نهجالبلاغه آیةالله مکارم شیرازی)
* خداوند، جاهل بى عمل را زودتر از عالم بى عمل مى بخشد. در واقع عالم بی عمل شکر نعمت علم را بجا نیاورده است. (شرح نهجالبلاغه آیةالله مکارم شیرازی)
* عالم بی عمل منافق است، زیرا به زبان علومى را بازگو مىکند که در عمل به آنها پشت کرده است.
* قرآن کریم در سوره صف آیة2 فرمود:« یا ایها الذین امنوا لم تقولون ما لا تفعلون ؛ اى کـسـانـى کـه ایـمـان آوردهایـد چـرا چـیـزهـایـى کـه خـود عـمـل نـمـى کـنـیـد میگویید».
* قرآن کریم در سوره جمعه آیة 5 فرمود:« وصـف حـال آنـان کـه تـحـمـل تـورات کـرده و خـلاف آن عـمل نمودند در مثل به حمارى ماند که بار کتابها بر پشت کشد، آرى قومى که مثل حالشان این که آیات خدا را تکذیب کردند بسیار مردم بدى هستند و خدا هرگز ستمکاران را رهبرى نخواهد کرد».
* اگر انسان به علمش عمل نکند، علم از او گرفته مىشود. امام صادق#مىفرماید: « علم، عمل را فرا مى خواند اگر اجابت کرد باقى مىماند وگرنه از آن کوچ مى کند».( کافى، ج 1).
* نشانه علمی که عمل شده ظاهر شدن آثار آن در اعضا و جوارح است.( ...وَأَرْفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِی الْجَوَارِحِ وَالاْرْکَانِ)